Column: Het verloren testament

Geachte lezers en lezeressen,



Ik ben de Braven Apostel, deze 'brave jongen' is een volmout goudkleurige tripel van hoge gisting met nagisting op de fles. Ik bevat ongeveer 8% alcohol. Ik wordt gebrouwen met twee soorten mout en toevoeging van een unieke combinatie van kruiden, die mede mijn typische smaak en het geurige boeket bepalen. Ik kan prat gaan op een zeer fijn hoparoma en een zachte, milde bitterheid en ben een uitgesproken klasbak die elke bierliefhebber zal bevallen. Het is aan mij om u te voorzien van een nieuw verslag.

Het seizoen is weer ten einde, de laatste "oefenpotjes" om rustig uit te spelen zijn voorbij en nu is het stil. Waar vorig jaar de lange zomerstop nog te verzachten was met een of ander tournooitje waar de oranje equipe onder leiding van Marco van Basten te aanschouwen was, is er deze zomer helemaal niks. Vele terrassen zullen dan maar door ons Zotten bezocht moeten worden met een kleiner aanbod aan gespreksstof.

Voor u zal ik een samenvatting maken van hoe ik het seizoen beleefd heb. In het begin was er niets dan duisternis. De donkerzwarte geschiedenis van de voorgaande jaren die louter en alleen verlicht werden door een vuurrode lantaarn zullen nog heel lang in onze geheugens gegriefd staan. Vorige zomer, voor het seizoen begon, leek er echter een ander licht te stralen. Een heldere ster aan de hemel bracht ons naar, zoals sommige mensen verwachtte, de verlosser. Een man die bekend staat om eerste divisieclubs naar eredivisie te loodsen, kwam de club van vrouwe Fortuna weer hogerop brengen. Na enkele randzaken bij voetbal werd hem zelfs de leiding gegeven over de schapenkudde. Z.O.T dacht dat het wel goed zat

Om de kleine lichtbundel te doen versterken werd er getracht het woord te prediken op de markt van Sittard, en wat zou nu een betere publiciteit geven als de opendag. Niet de traditionele dag in het nog immer betonnen stadion, waar alleen vaste supporters nog op afkwamen, maar in de stad waar ook het "gepeupel" gevonden wordt. De terrassen zaten goed gevuld en het was een leuke alcoholbevattende dag. Z.O.T. zag dat dit goed zat

Na een uitstekende start van het seizoen, begon het helaas weer donker te worden. Verliespartijen waren weer de normaalste zaak van de wereld. Enkele schapen werden zelfs bijna door de herder gecastreerd. Toen werd er door een voornaam persoon, zelfs vanuit zijn vakantieadres, besloten dat het tijd was om de onvrede van de supporters te laten horen. Als een troep wolven werd de bus van de schapenkudde omsingeld en tot een halt geroepen. Deze actie werd bij de herder en schapen niet begrepen en hierdoor volgde van beide kampen uitspraken waar het andere steeds weer niet blij mee was. Z.O.T. zag dat dit niet goed was

Om toch weer nader tot elkaar te komen en wat meer begrip voor elkaar te kunnen opbrengen bedacht de herder een "voetbaltafel", hier sprak men met elkaar en werd er uiteindelijk zelfs water bij de wijn gedaan. De voetbaltafel was een goed idee, een idee dat volgens ons zotten nog enkele verbeterpunten kent. Een leukere omgeving met een werkende tap zouden bijvoorbeeld al een start zijn om de sfeer nog iets gemoedelijker te maken. Ondanks het alcoholgebrek zag Z.O.T. toch dat het goed was

Een iemand zag het budget en begreep dat dit niet voldoende was om onder de kudde te verdelen, daardoor pakte hij het op, brak het een deelde het uit. Enkele wijzen uit het noorden en oosten werden zelfs aangetrokken om de schapen bij te staan. Dit was een keerpunt in het seizoen, de schapen kregen beter voedsel en produceerden hierdoor meer wol. De bekende kilte in het stadion kon hierdoor worden overmeesterd en een periode leek zelfs haalbaar. helaas lukte dit net niet, maar de lage doelstelling, die lange tijd onhaalbaar leek, werd wel behaald. Z.O.T. zag dat dit nog niet goed genoeg was.

Zoals een seizoen ook haar begin en eind kent, spring ik nu even over naar de allerlaatste wedstrijd. Een afscheid deze dag van enkele schapen en de herder. Ter mijn verbazing werd aan een ex-fortunees de meeste tijd besteed. Deze man, door velen vereerd, is het zeker waardig, maar moeten anderen daarvoor in een hoek worden geplaatst? Zeer jammer. Over jammer gesproken. Het dieptepunt van deze dag was toch wel het fluitconcert richting de verlozen zoon. Een fluitconcert is natuurlijk ook een concert, maar de club had ander engelengezang in gedachte op de velden. Verder zal ik over deze dag zwijgen want mijn bloed begint alweer sneller te stromen en ik wil geen zonden begaan. Z.O.T zag ´s avonds dat het niet goed was.

Ter afsluiting van het seizoen had de herder de discipelen nog eenmaal bij zich geroepen voor een laatste avondmaal. Zoals verwacht geen nieuwtjes deze avond maar wel nog een onverwachte opmerking richting een van de webmasters van deze site. De webmaster werd uitgemaakt voor Judas, hij zou de herder en de club hebben verraden. Zulke taferelen ontstaan er nu bij een gebrek aan communicatie vanuit de club. Heren van onze schone vrouwe, staakt jullie kruistocht! Z.O.T. zegt dat jullie er geen goed aan doen.

Voor ik over ga tot een slotwoord, voel ik mij verplicht op het volgende punt te geraken. Zoals bekent geeft de Heer en neemt Hij ook. Tot onze grote vreugde is er een dit jaar een klein zotteke ter aarde gekomen bij een der verkoren zotten, maar hebben we helaas ook afscheid moeten nemen van een Fortunees. Rob, nogmaals bedankt voor wat je voor jouw club hebt gedaan!

Zo dit was het dan weer, zo heb ik afgelopen seizoen mogen beleven, maar in tegenstelling tot mijn woorden dat er deze zomer niks meer te beleven valt gaat het voor de zotten gewoon door. Excursies naar Aston Villa, Venlo, Pinkpop, La Chouffe en enkele tentfeesten hebben er zorg voor gedragen dat we het voetbal tot op heden nog niet echt hebben kunnen missen. Mogen de goddelijke elixers uw leven vruchtbaar en vrolijk maken. Z.O.T. ziet dat het leven goed is.

Zo spreekt namens Z.O.T.

Braven Apostel.