Het A2 gevoel van Fortuna Sittard: 1-2

Vreemd. De gehele week keek uw webmaster al uit naar het moment dat de geel-groene helden het thuisduel tegen Haarlem zouden gaan spelen. Vreemd, omdat er rationeel gezien geen verklaring is waarom je je zou verheugen op een draak van een wedstrijd die waarschijnlijk toch verloren zal gaan worden. Toch? Ach, een verklaring heb ik er niet voor. Feit is dat ik op vrijdagmiddag een snippermiddag pakte om maar op tijd in Sittard te kunnen zijn. Tegenwoordig is dat al een hele uitdaging, gezien het feit dat die paar m2 kilometer die Nederland groot is blijkbaar elke maand opnieuw verbouwd of gesloopt moet worden. In Eindhoven kunnen ze er ook wat van. Na 15 meter gereden te hebben diende de file zich al aan. 18 km. 'Danke, bitte'. Bijna 1,5 uur later dan toch de ring overleefd en dan kan de snelle rit naar het Zuiden eindelijk ingaan. 'Nein'. Weert afsluiting, Sint joost file en de stad Sittard lijkt met alle macht weer terug te willen naar de goede oude tijd toen het nog een vestigingstad was: ondoordringbaar. 2,5 uur later dan verwacht komt uw webmaster dan ook in behoorlijk geirriteerde staat aan in de oase van rust: Cafe de Gats.

"Vandaag maar eens geen bier" had ik me voorgenomen. Een man een man, een woord een woord. Dus bestelde ik een flesje witte zoete wijn en liet ik mijn blik eens glijden over de medecompanen. Een delegatie uit Meersje die de John Deere net zo mooi vinden als een omhaal van Boymans, een groepje uit Susteren die de " sjoef sjoef" net zo lekker vinden als het winnen in de laatste minuut en natuurlijk onze vrind die inmiddels in het guinnes book of records staat door 12 jaar stadionverbod achtereen te hebben behaald. Een heus record waarop toch wel gedronken mag worden. De meeste aandacht trekt echter onze Spoonky. De 'master van het E-buy" heeft zich bediend van het buitengewoon hilarische " Joda; Holtz im Garten" shirt. De irritatie trekt langzaam weg en maakt plaats voor enige vrolijkheid. Wellicht dat de inmiddels half lege fles ook zijn steentje bijdraagt...

Enige uren later blijkt dat ook ik gevoelig ben voor "voortschrijdend inzicht" . Mijn belofte van geen bier drinken is namelijk achterhaald. In het Fortunahome is immers geen alternatief. Ja, cola of sinas, maar da's net zo'n alternatief als een gratis OV jaarkaart krijgen om naar Eindhoven te gaan. Met deze herziende strategie neemt ook het vertrouwen toe dat Fortuna Sittard vandaag gewoon weer eens gaat winnen. Why not? Who da fok is immers Haarlem? Ik ken alleen vaag ene Akerboom omdat die op mijn hyves staat. Daarmee houdt het op. De eerlijkheid gebied te zeggen dat dit wel eerder aan mijn parate kennis ligt dan aan de tegenstander, maar eerlijk is eerlijk..als we thuis al niet meer van Haarlem willen winnen houdt het toch op?

Gelukkig denkt Fortuna er ook zo over. In tegenstelling tot eerdere wedstrijden stond de neus dit keer wel gericht op het vijandelijke doel. De spitsen jaagden op de opbouw van de tegenstander en het middenveld sloot erg sterk aan. Dit leverde, voor Fortuna begrippen, best een aardige wedstrijd op. Niet dat we heel veel kansen zagen, maar er waren veel vrije trappen en corners en de bal werd regelmatig in de zestien gepompt. Het vreemde echter is dat Fortuna al enkele jaren op lengte aan het selecteren is, maar dat de lange mannen vrijwel nooit met het hoofd scoren. Sja. Wie het weet mag het zeggen. Enfin, de eerste helft begon zoals die eindigde met een brilstand op het digitale scorebord.

In de 2e helft een zelfde beeld. Een aanvallend Fortuna dat twintig minuten voor tijd haar aanvallende bedoelingen onderstreept door het inwisselen van twee nieuwe spitsen. Ook Heinrichs deed een stap naar voren. De beloning kwam in de 81e minuut. In een soort halve omhaal scoorde 'Boy, Boy, Boymans' de meer dan verdiende treffer. De paar duizend toeschouwers omhelsde elkaar van vreugde. Na alle sportieve en niet-sportieve ellende van de afgelopen weken leek dit eindelijk de zo lang gekoesterde droom te zijn. Heerlijk. Nog niet bekomen van dit vreugdegevoel zien we echter dat het arbitrale trio een vreselijke blunder, of was het opzet?, maakt. Vanek is daarbij te naief en ziet zijn directe tegenstander met behulp van de scheids een slalom maken en ook nog eens afronden: 1-1. Ongeloof maakt zich meester van het stadion. Tot aan de 85e minuut had Haarlem werkelijk helemaal niets, maar dan ook niets laten zien.

Aan een punt hebben we niks, en dat realiseren de spelers op het veld ook. De bal wordt dan in de resterende minuten dan ook weer de zestien ingepompt. Het kan immers toch? Ook wij mogen toch wel eens geluk hebben? Nein. Deze scheids, persoonlijk geselecteerd en geinstrueerd door de Knvb, besluit nog een verrassing is petto te hebben. In blessuretijd trekt Kozarac een haarlem speler aan zijn shirt. Niet nodig, omdat de bal al in bezit was van onze doelman. De scheids besluit deze onnodige daad te belonen met een onnodige beslissing: een penalty. De plaatselijke Regi Blinker benut vervolgens dit buitenkansje en de scheids fluit dankbaar af: 1-2.

In ongeloof en woede moeten de fans en spelers aanzien dat Haarlem met de volle buit het veld mag verlaten. Ook de KNVB maffia scheids wil het veld verlaten. Zijn sprankelend optreden wordt beloond met wat sprankelend frisdrank en wat snoepjes voor de terugreis. Veel te mild voor deze Judas, die wat de North-stand betreft het beste ter plekke veroordeeld en geexecuteerd mag worden. Dergelijke mensen maken het voetbal kapot. Het "A2 gevoel" eerder deze dag maakt zich helaas weer heel snel meester van uw webmaster..stilstand en irritatie..bah..

een geirriteerde webmaster Kiprich