De eeuwige ellende van Fortuna Sittard

Beste lezers van Fortunahome. Medefans. U heeft al vele soortige verslagen op onze pagina mogen aanschouwen. Slechte, briljante en sinds kort ook cynische. Ik wil u waarschuwen. Er komt een nieuwe variant bij waarvan ik de naam bij aanvang van dit schrijven (ik pak even een slok warme Limburgse koffie beste mensen) nog niet kan definieren. Enfin, het leuke eraan zal zijn dat het echt gebeurd is. Dus het wordt zoiets als een Real life Soccer-soap.

De satire rondom de wedstrijd Fortuna tegen Cambuur begint eigenlijk best leuk. Onze Bromsnor Derksen die Fortuna onlangs nog "geen enkel bestaansrecht" toedichtte, haalde de woede van de gehele oostelijke mijnstreek op zijn hals door de financiele cijfers zo te interpreteren dat ook Roda over enige tijd geen bestaansrecht meer heeft. "Gedeelde smart, is halve smart" (telt u aub gerust mee hoeveel gezegdes er gaan komen..) dacht de westelijke mijnstreek en de Groen-gele vlag ging van half-stok naar vol ornaat. Dom. Want binnen 24 uur kregen we de rekening. De belastingdienst liet openlijk beslag leggen op bijna twee ton sponsorgeld van de enige sponsor die nog geld in Fortuna Sittard kan stoppen: Supergame. De betreffende belastingsambtenaar schijnt nadat hij de machtiging had afgegeven nog de beroemde zin " leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker" aan de verbrouwereerde Erkens toegefluisterd te hebben. Zelfs Hans stond even met zijn mond vol tanden.

Uw webmaster besloot na het lezen van het Bjorn Ooistra artikel (vreemd he, in Heerlen 25.000.000,00 schuld en de Limburger kopt met :"Fortuna heeft schuld van twee ton") op die Donderdag nog eens een nummertje van zijn favoriete band Osdop Posse op te zetten met de volgende openingszin : "de belasting belast en doet z'n naam eer aan, het systeem is extreem en het riekt naar ontlasting, iedereen is vroeg of laat de lul bij de belasting" . Het vrolijkt uw webmaster niet op, maar maakt hem wel reeel. Het zij zo. Iedereen deelt immers in de financiele malaise. Geld verdampt tegenwoordig waar je bij staat, banken hebben geen geld, Ijsland heeft geen geen ijs, Groenland is niet groen, Parkstad is geen stad en dus waarom zou Vrouwe Fortuna dan geluk hebben? Mmmm. Helaas is deze beredenering iets te simpel. Vrouwe Fortuna heeft namelijk behalve geen geluk ook geen kleed meer om aan te doen. Het staat zelfs op het punt om haar ziel en lichaam te verkopen. Een andere optie is zelfmoord. Toch is er nog een kleine kans dat Vrouwe Fortuna met behoud van enig respect nog verder kan. Een heel kleine kans, waarbij de minimale voorwaarde is dat de club, de supporters en de sportieve prestaties positief in de media komen. De supporters hebben een duit in het zakje gedaan, de spelers mogen hun donatie doen tegen Cambuur.

Vrijdagmiddag. De Gat's is voor de afwisseling niet eens gevuld met Fortuna Supporters. Een veeg voorteken. Door de rook heen zien we uiteraard wel nog steeds de laatste der mohekanen, een enkeling zelfs getooid in het bekerfinale shirt van een vorig hoofdstuk. Wat zeg ik, van een ander boek. Letterlijk uit een andere eeuw. Enfin. Uw webmaster gaat dit keer nuchter de wedstrijd aanschouwen. Het kon immers wel eens de laatste zijn. Ondanks de seizoenskaart koop ik dan ook een kaartje. Voor in het plakboek. De afscheidswedstrijd van Fortuna Sittard. De Fortunahome crew is gelukkig wel weer redelijk compleet. We hebben er zin in. Hier komen we immers voor ons plezier! Superkool opent de gedenkwaardige avond met de stelling "ik vond de stewards vandaag tenminste erg behulpzaam, prima!" . Binnen een seconde kreeg hij repliek. Er zijn geen stewards meer, men kan de 15 euro onkosten vergoeding niet meer betalen" . Ah. Zo "heb elk nadeel dus ook zijn voordeel". Tijd om onze tegenstander eens te aanschouwen. Als eerste zien we een goed gevuld uitvak met echte supporters. We zijn namelijk niet vergeten dat deze mannen een krans uit Friesland op de begrafenis van TMD hebben laten bezorgen. Respect mannen! Dan de spelers van Cambuur. We doen een raadspelletje. Wie kent een speler van de tegenstander? Na lang denken gok ik op Bonifatius. Het antwoord wordt afgekeurd, maar daar niemand anders een naam kan noemen voel ik me toch de morele winnaar.

Helaas kunnen de spelers op het veld dit nog niet zeggen. De opening is best fel, men pakt het balbezit, maar het vervolg is te slap, te voorspelbaar. Olondo is gewoon niet aanspeelbaar en onze Danny Sjeng laat zien waarom Mvv hem glimlachend naar Sittard heeft laten gaan. Niet goed kerel! Simone gaat na een kwartier voetballen te pas en te onpas laatste man spelen zodat eigenlijk het enige gevaar moet komen van "Jurgen der pantzer ". Vanaf eigen helft passeert hij drie, vier en soms vijf tegenstander om daarna op te rukken tot aan de zestien om een schotpoging te wagen. Een dankbaar applaus van mijn kant is zijn deel. Helaas krijgt hij een dikke foei van Superkool. Die eist dat deze ballen zitten. Het foei blijkt een blijvertje te zijn deze avond. Zeker nadat de tussenstand in een keer 0-1 is en de "roeie draak" voor rust heeft gefloten. Wat gaat de tijd toch snel als het gezelig is!

Het is rust. Een woord wat niet overeenkomt met onze gevoelens. Misschien moeten we deze periode tussen twee wedstrijdhelften in "onrust" noemen. Enfin. In een vage waas rennen 120 kindertjes over het veld. Hun hoogtepunt van een week lang spelen voor profvoetballer. Het zou je maar gebeuren, een afsluitend hoogtepunt als Fortuna tegen Cambuur. Brrr. Fortunahome Wil besluit tot een sociale actie. Hij deelt chinese lollie's uit aan zijn mede lotgenoten. Deze lollies blijken met het plastic erom net zo lekker te zijn als zonder plastic. Tamelijk smaakloos. Misschien een idee voor Fortuna? Elke sponsor zo'n gele chinese lollie. Kunnen ze vast wennen. Smaakloos en een bittere verrassing in het midden.

Enfin. De geel-groene helden komen alweer op het veld. We kunnen geen wissels waarnemen. Dit leidt tot een woede-uitbarsting van Superkool: ' zet een andere speler op, desnoods jijzelf Roger of anders die grijze die naast je zit!" . Het galmt lekker door het stadion. Het wordt stil zelfs. Roger heeft het gehoord en vormt van zijn handen een toeter : "maar wie dan Superkool, maar wie dan?" Sja. Daar hebben wij het antwoord natuurlijk ook niet op. We besluiten dan maar het gepruts op het veld nader te gaan aanschouwen. En gepruts werd het. Een keurige kopbal van onze Henk Duut look-a-like en de plaatselijke Bonifatius kan hem met zijn edel deel intikken: 0-2. Snel daarna wordt het 0-3 en niet veel later komt het hoogtepunt van de dag. Een leuke aanval van de Friezen en een mooie goal: 0-4. Velen besluiten tot een spontane aftocht waar zelfs het georgische leger jaloers op zou zijn. Niet wij. Deze laatste wedstrijd willen we uitkijken. Fortuna leefde effe op en maakt uit een drietal kansen een eretreffer: 1-4.

Toch lijkt dat niet het enige goede nieuws te zijn. We zien " witte rook" uit de bestuurskamer van Fortuna Sittard komen. Yes. Eindelijk. Witte rook. Zou het een nieuwe voorzitter zijn, een nieuwe eigenaar? Plotsklaps verandert de witte rook in grijze rook. Shit. Niks nieuwe eigenaar, ze zijn gewoon de schuldenpapieren aan het verbranden! Dat is een tegenvaller. Enfin. We concentreren ons weer op datgene wat op het voetbalveld gebeurd. Dat is niet veel meer. In de negentigste minuut dan de verlossende woorden van de stadionspeaker: "Fortuna Sittard zal nog minimaal twee minuten bestaan". We verstonden het toch goed he? De Roeie draak, die overigens goed floot, is een andere mening toegedaan en fluit "zwarte vrijdag" af: 1-4. De sportieve donatie van Fortuna Sittard in het "verbeteren van het positief imago zakje" bleek een ordinaire graai in het zakje te zijn. Gelukkig zat er al niet zo veel meer in... alleen onze ziel en liefde.