Fortuna Sittard - RBC: 2-2

In een heerlijke wedstrijd bood Frans Korver en zijn team datgene wat Van Basten Nederland al jaren beloofd; pressievoetbal. In de eerste helft wisten de geel-groene helden het tot een dikke 35 minuten vol te houden. Het kwaliteitsverschil in de selectie werd geheel te niet gedaan door het harde werk van onze spelers. Met name het doorschuiven van Heinrich en de felle Angelo bezorgde de brabantse opbouw heel erg veel last. Hierdoor ontstond een boeiend duel dat eigenlijk nauwelijks grote kansen kende. Een mooi, maar tikkie gelukkig, balletje op de lat van RBC was eigenlijk het enige wapenfeit tot dan.

Net toen iedereen dacht dat het naar 0-0 ruststand zou gaan uitlopen zagen we een geel-groene Turkse Pele op links. Het was de 41ste minuut. Emmo Guvenc is de naam, en ik citeer de krant; "toverde over links een solo van formaat op de mat. De kleine grote man van Turkse komaf ‘poortte’ twee tegenstanders en gaf subtiel met buitenkantje rechts voor. Florencio Cornelia tikte de bal maar net over. Het was de wat magere bekroning van een prima eerste helft waarin Fortuna Sittard de baas was." En dan kwam die verrektese laatste minuut. Ons centraal duo werd op 15 meter er uit gelopen door Danny Guijt en Christianen moest ver zijn doel uit om in te grijpen. Hij deed dat echte onvoldoende want Laurens ten Heuvel (die scoort immers altijd tegen Fortuna) kon met een knappe lob te totaal onverdiende voorspong laten aantikken: 0-1.

Deze klap kwam hard aan. Iedereen besefte dat stunten wel kan, maar van uit een achterstand en en mokerslag terugkomen leek toch echter onmogelijk. Dan echter de tweede helft. Ronaldinho Dassen staat achter de bal. De afstand is 24 meter, een beetje schuin van de zestien meter. Een onmogelijk hoek. Maar niet voor Ronaldinho Dassen. Wat een poeier en wat ging die er fantastisch in! 1-1

Fortuna zette aan voor nog meer. Dat bezorgde menige fan en bobo een versnelde hartslag. Want niet alleen Fortuna kreeg ruimte, ook Rbc. Zo golfde het spel van links naar rechts en Fortuna Sittard leek daarbij toch de meeste wil te hebben om te stunten. Toch viel de 1-2 aan de verkeerde kant. De ongelukkige Joep kopte in de "eigen box" de bal in de goal. Ook hier had had Christiaanen kunnen ingrijpen door "Los" te roepen en de bal gewoon te pakken. Jammer.

Maar Fortuna weigerde zich neer te leggen met deze stand en gooide er een schepje bovenop. Het was met name Cornelia en de in vorm zijnde Olondo die een ware plaag waren voor de west-brabantse defensie. Uit 1 van die actie kopte Cornelia op de keeper/paal en was het de zeer attente Heinrich die de meer dan verdiende gelijkmaker liet aantekenen.: 2-2. Fortuna bleef echter de wil hebben om te winnen en creeerde nog minimaal 3 open kansen om dit ook daadwerkelijk te doen. De mooiste aanval van het seizoen kwam op naam van Olondo te staan. Op het middenveld een combinatie, dan de sprint in de diepte, een prachtige pass naar het midden en Cornelia kwam met zijn stappen net niet lekker uit om de hoek te kunnen kiezen. Maar wat een schitterende aanval was dat!

Zo eindigde de wedstrijd in 2-2. Iets te weinig, maar aan de andere kant was het gevoel goed. Christianen was namelijk niet alleen ongelukkig, hij hield ook twee a drie knappe ballen tegen. Al met al was 2-2 dan iets aan de mager kant, maar alla. Wij zijn trots op jullie. Klasse gespeeld mannen!