"Rayer moet blijven!!" Twee jaar na de promotie van mijn (inmiddels alweer gedegradeerde) VVV zong ik uit volle borst mee met mijn vrienden uit Sittard op de markt tijdens de huldiging van de kampioenen van 1995. Rayer was door VVV verhuurt aan Sittard en moest, na een goed seizoen, teug naar Venlo, iets waar men zowel in Venlo als in Sittard als Rayer zelf erg blij mee was. In die tijd huppelde ook ik nogal wat op en neer tussen de twee steden en verenigingen. Mensen die dit lezen zullen gelijk met de heden ten dage zo populaire term "Successupporter" op de proppen komen en ach, het zal nog wel kloppen ook. Hoewel, ik kan me nog herinneren een van de zes te zijn geweest in Roosendaal, fokking bevroren tenen te hebben gehad in de Baandert en samen met Linford voor "boer" te zijn uitgescholden tijdens een eenzame tocht door de straten van het o zo stedelijke Helmond.

In die tijd was ik vooral sympathisant, zowel van de Venlose en Sittardse club. En ja, in dat jaar waren er betere redenen je tijd in Sittard door te brengen, als het om voetbal ging. Om de lieve vrede te bewaren laat ik mijn mening over randzaken maar even buiten beschouwing.

Zoals gezegd, ik was erbij op de markt in Sittard, wachtend op de terugkeer van iedereen uit Velsen. En ik was erbij thuis tegen de Superboeren, in feite de beslissende wedstrijd van dat seizoen. Toen mijn clubje (VVV is inmiddels meer voor me gaan betekenen dan destijds het geval was) vorige week even onverwacht als verdiend promoveerde en ik in de dagen daarna alle indrukken aan me voorbij liet gaan kon ik het niet helpen ook terug te denken aan die fantastische middagen en avonden in Sittard. Blijkbaar komt met het ouder worden ook de melancholie.

Fortuna promoveerde en ik koos ervoor, om zowel verklaarbare als onverklaarbare redenen, de teloorgang van VVV van dichtbij mee te maken. Een vorm van masochisme die zijn weerga niet kent en een vorm van masochisme die ook jullie (helaas) hebben moeten leren kennen. Verandert niets aan het feit dat mijn sympathie bleef, sterker nog, de sympathie sloeg over op enkele van mijn nieuw verworven VVV-kameraden en enkele sporadische bezoeken vanuit Venlo aan het grote Fortuna van eind jaren 90 later wordt er heden ten dage nog steeds gerept -randzaken in het voetbal worden nogal gauw overdreven- over het grote vriendschapsverband van Limburg.

Daarna volgde de ommekeer. Waar in Sittard elke gifbeker 3 keer leeg moest, vulde de inmiddels lege kroezen in Venlo zich langzaam maar zeker weer met een smakelijke rode wijn. VVV won eerst nog de "Limburgse Kneuzencup", daarna werden de verschillen nog schrijnender. De 7-0 overwinning van "ons" vond ik fantastisch voor mijn Venlose vrienden, echt blij kon ik er niet mee zijn. Menige woorden zijn gevallen in het Venlose vak toen enkele newbees, niet wetende waar wij enkele jaren voor Fortuna vertoefden, moesten menen de spot te drijven met de financiële perikelen in Sittard. En de laatste jaren heb ik diverse uren doorgebracht in het Sittardse supportershome, de wedstrijd gemakshalve overslaand en pratend over de goede oude tijd, immer ontvangen met alle égards die horen bij de sympathie en het respect dat ik heb voor Foruna.

Terwijl ik dit type, begrijp ik best dat er in Sittard nogal eens meewarig met het hoofd geschud zal worden, als dit gelezen wordt, over zoveel pompeus geblaat. Voor sommigen ben ik weer zo'n Venlonaar die ook eens wat gewonnen heeft en ineens denkt de wijsheid in pacht te hebben. Toch hoop ik oprecht op een herhaling van die mooie jaren negentig (met uitzondering van onze kansloze degradatie, natuurlijk) en dat ik over een jaar of 2 weer net zo welkom ben op de markt in Sittard als in 1995, mijn glas heffend op een succes van Fortuna en de terugkeer van onze Limburgse derby. Want waarom zou er in Sittard niet weer mogelijk zijn, wat in Venlo ook weer mogelijk bleek te zijn?

Foto boven: VVV fans steunen Fortuna Sittard bij derby tegen *oda jc
Foto rechtsonder: VVV fans afgelopen seizoen in het Fortunahome

Peltinho, lid van OSW Venlo